Şimdi gece,
Hayal kırıklığını umuda böl,
O hiçlikteyim sanki, ortasında,
Sıfır değilim, dopdoluyum,
Ama varlıklarımla yoksunluklarımın toplamı,
Hiçliğe eşit.
Söyleyecek bir şeyim yok değil,
Ama söylenenlerin ne anlamı var ki şimdi,
Sanırım susmak en iyisi.
Bırak konuşsun kafamın içindeki,
Cevap yok, eyleme de geçiremez artık beni,
Küstüm, oynamıyorum, bitti.
Yazı benim için kendimi ve dünyayı anlamanın bir yolu. Denemeler ve düşünceler üzerinden kimliğin, dilin ve değişimin izini sürüyorum; bizi gerçekten dönüştüren küçük anların peşinden gidiyorum. Bir sonraki cümle, belki seni çağırıyordur; o yüzden arada geri dön, kelimeler bazen sadece doğru kişiyi bekler, anlaşılmak için.
Bağlı kalın — yeni yazılar ve düşünceler için bültenime abone olun.